Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/596 K.2020/3103

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2017 tarihli ve 2017/821 soruşturma, 2017/73 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2017 tarihli ve 2017/6479 soruşturma, 2017/1471 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında,

Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2017 tarihli ve 2017/3486 soruşturma ve 2017/317 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi üzerine, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2017 tarihli ve 2017/876 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2019 gün ve 94660652-105-77-17862-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/01/2020 gün ve 2019/134559 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.

Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 03/04/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği gibi,

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/04/2017 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, uyuşmazlığın esastan incelenmesi neticesinde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir.

Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Yalova Başsavcılığınca verilerek dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin ;

bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği bu yüzden Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar verilen (3. kez) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiği nazara alındığında;