Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7385 K.2020/11304

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14/02/1934 tarih, 47/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, adli tatil içinde yapılan tebliğlerde, temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren işlemeye başlayacağı, sanık müdafinin, yokluğunda verilip 08/08/2019 tarihinde, adli tatil içinde kendisine tebliğ olunan hükmü, adli tatil bitimini takip eden gün itibariyle işlemeye başlayan 7 günlük temyiz süresi içerisinde, 02/09/2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanık ... ve hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen ...’ın müştekiyi arayarak, kendilerini komiser olarak tanıttıkları ve müştekinin kullanmış olduğu telefon hattı ile ilgili kaçak olarak internete bağlanıldığını söyleyerek, dolandırıcıları yakalamak için yardım istedikleri, müştekinin de sanıklara inanarak ... adına Gaziantep ... PTT şubesine 8.000 TL parayı gönderdiği, ...'ın parayı sanık ... ile birlikte çektikleri sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, müşteki beyanı, kamera görüntüleri,teşhis tutanağı ile dosya kapsamından eylemin suç tarihinden sonra yürülüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturuyor olsa da, suç tarihi itibariyle sanık lehine olan basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.