Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/7933 K.2020/11893

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2019 tarihli ve 2015/19495 soruşturma, 2019/3002 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2019 tarihli ve 2019/178921 soruşturma, 2019/12958 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2019 tarihli ve 2019/1167 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/07/2020 gün ve 94660652-105-41-9307-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/07/2020 gün ve 2020/63807 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 15.10.2018 tarih ve 2018/5833-6672 sayılı ilamı ile istikrar kazanmış daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı, somut olayda, müştekinin internet sitesinde gördüğü ikinci el org için ilanda yer alan cep telefonunu aradığı,

yapılan görüşme neticesinde şüpheli ... tarafından belirtilen banka hesabına 800,00 Türk lirası para havale ettiği, havale edilen paranın ise Türkiye İş Bankasının İstanbul ilinde bulunan 7806 Migros Sahil Kartal ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ