Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/821 K.2021/52

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 25/04/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kuyumculuk yapan katılanın iş yerine giderek elinde bulunan fantezi bileziği gösterip kredi borcu olduğunu ve bu bileziği satmak istediğini söylediği, katılanın bileziğin gerçek olduğuna kanaat getirdiği 46 gram gelen bileziğe karşılık 2.500 TL para verdiği, daha sonra incelediğinde bileziğin sahte olduğunu anladığı, alınan ekspertiz raporunda bileziğin altın ihtiva etmediği, sahte olduğu ancak laboratuvar ortamında uzman kişilerce tespit edilebileceğinin belirtildiği ve sanığın dolandırıcılık suçunu bu şekilde gerçekleştirdiğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması ve katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/153 esas 2008/257 karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.