Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/8755 K.2021/2606

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın internet ortamı üzerinden araç satış ilanı verdiği, ilan üzerinden ulaşan katılanın sanıkla satış konusunda anlaştığı, sanığa 250-TL kapora gönderdiği, sonrasında sanığa ulaşılamadığı, sanığın hileli hareketleriyle katılandan haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının teşdit gerekçesi gösterilmeden yüksek belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla adli para cezası tayini ile sanık hakkında TCK 58. maddesinin şartları oluşmadığı halde, tekerrür hükümlerinin uygulanması,