Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/9437 K.2021/1900

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 08/11/2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine Bursa 2. Çocuk Mahkemesi'nin 27/11/2017 tarih ve 2017/781 Esas, 2017/812 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; yargılama esnasında kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinden önce, haklarında yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte hareket eden suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık yapma konusunda bir araya gelerek katılanı dolandırmaya karar verdikleri, olay günü kimliği tespit edilemeyen şahsın, katılanın ev telefonunu arayarak kendisini polis olarak tanıtıp katılana ait kimlik ile banka soygunu yapıldığını, evde bulunan tüm ziynet eşyalarının mukayese için emniyete alınması gerektiğini, bu hususta kimseyle görüşme yapmamasını, ikametine sivil polislerin gelerek ziynet eşyalarını alacağını söylediği,

suça sürüklenen çocuğun hakkında yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanın ikametine aynı gün saat 11:00 sularında gittikleri, suça sürüklenen çocuğun katılanın dairesine giderek katılandan poşet içerisine konulmuş halde yaklaşık değeri 50.000 - 60.000 TL olan ziynet eşyalarını alıp binadan ayrıldığı, bu suretle suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması,

müşteki beyanı, teşhis tutanağı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin, sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.