Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/9560 K.2021/3602

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

20/09/2020 tarihli tebliğnamede her ne kadar sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak görüşe yer verilmiş ise de; sanık ...'nın bahse konu mahkumiyet hükmüne yönelik yaptığı 04/01/2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin mahkemenin 05/01/2016 tarihli ek kararı ile CMK'nın 315. ve 316. maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın "Temyiz başvurusu değerlendirme kararı" olarak 15/01/2016 tarihinde sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın söz konusu ek karara yönelik herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyizin kapsamının sanıklar Kübra ile Nagihan haklarında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,