Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2021/477 K.2021/3970

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Sera AVM müdürü olan katılanı telefonla arayıp kendisini Valilik Yazı İşleri Müdürü ... olarak tanıtarak patronlarından birisinin telefonunu vali beyle görüştürmek üzere katılandan istediği, bunun üzerine katılanın patronu olan ...'un cep telefonunu sanığa bildirdiği, yaklaşık 15 dakika sonra sanığın bu kez katılanın kullandığı cep telefonunu arayarak katılana " Patronunla görüştüm, Valilik için tekerlekli sandalye alınmak üzere Medical Firması sahibi olan ...'in Vakıflar Bankası Ostim Şubesindeki TR600001....

İBAN hesabına 15,000 TL yatırmanız gerekiyor " dediği, bir süre sonra da katılanı patronu olan ...'un arayarak; vali beyle görüştüğünü belirterek vali beyin istediği parayı belirtilen hesaba yatırmasını katılana söylediği, akabinde katılanın patronu ... tarafından kendi hesabına gönderilen 15,000 TL tutarındaki parayı internet bankacılığı vasıtasıyla sanık adına açılmış olan ve kendisine bildirilen hesaba havale ettiği, sanığın aynı gün hesabına yatırılan parayı çekerek haksız menfaat sağladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıttığının iddia edilmesi karşısında, eylemin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,