Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/189 K.2007/2256

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 29.11.1996 tarihli sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı yüklenici açtığı iki davada kesin teminat mektuplarının iadesini ve ödenmeyen 22.662.116.000 TL. kesin hesap alacağının tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece her iki davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosyada mevcut belgelere göre işin geçici kabulü 17.06.1999 tarihinde yapılıp bir kısım noksanlıklar saptanmıştır. Kesin kabul tutanağı ise 20.06.2001’de düzenlenip yine eksikliklerin mevcudiyeti belirlenmiş ve 31.07.2001’de onaylanmıştır. Hâl böyle iken 13.12.2002’de düzenlenen tutanak ile yine sonradan düzenlendiği anlaşılan tarihsiz tutanakta eksikliklerin giderilmediği davacı yüklenici temsilcisinin de imzasını taşıyan belgeler ile saptanmıştır.

Kesin kabul aşamasında bir kısım imalâtın yapılmadığı saptandığından ataşmanların buna göre düzeltildiği anlaşılmaktadır. Ataşmanlar tarafların kabulü doğrultusunda düzeltilmiş ve imzalanmıştır. Bu nedenle yüklenicinin sözleşme gereği işi eksik bıraktığı ve düzeltilen ataşmanlara göre bu işlerin tutarının 88.394.050.000 TL. olduğu, yüklenicinin davalıdan alacaklı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan davalı Bakanlık saptanan bu eksiklikleri giderdiğine ve fazla bedel ödediğine dair belge ibraz etmemiştir.

Bu durumda mahkemece davacının “88.394.050.000” TL. tutarlı teminat mektuplarına ilişkin iade talebinin ve birleşen davadaki alacak isteminin reddine, belirtilen miktar, yani “88.394.050.000” lira dışındaki teminat mektuplarının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına aykırı bilirkişi raporuna bağlı kalınarak her iki davanın kabulü doğru olmamıştır.

Kabul biçimine göre de, davalının temerrüde düşürüldüğü tarih yerine 18.06.1999 tarihinden başlayarak faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır. Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.