Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/2284 K.2007/4810

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ....ile davalı vekili avukat.... ile avukat........ Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm; davacının ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Bir alacağa icra veya dava tarihinden önce temerrüt faizi yürütülebilmesi için, o alacağın miktarı açıkça gösterilmek ve talep edilmek suretiyle alacaklının göndereceği ihtarname ile borçlunun temerrüde düşürülmesi gerekir.

Mahkemece, hükmolunan asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Oysa, dosyada davacı alacaklı tarafından davalı borçluya gönderilen 27.05.2003 tarihli ihtarnamede, miktarı gösterilmek suretiyle üç gün içinde alacağın ödenmesi talep edilmiştir. 30.05.2003 tarihinde tebliğ edilen ihtarnamede tanınan üç günlük sürenin hitamından sonraki 03.06.2003 tarihinde davalı temerrüde düşmüş sayılır.

Davada kabul edilen miktara göre alınması gereken harç miktarı 1.425,94 YTL’dir. Bu durumda davacı şirkete iadesi gereken harç miktarının 184.03 YTL olduğu hesaplanmaktadır. Davacıya iadesi gereken harç miktarı kararda yanılgı sonucu 1.467.39 YTL olarak gösterilmiştir. Harç kamu düzenine ilişkin olduğundan, bu konudaki yanlışlığın resen dikkate alınması zorunludur.

Bu durumda, 03.06.2003 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesi gerekirken, takip tarihinin faize başlangıç yapılması ve kabul edilen miktara göre eksik harç tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.