Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/2714 K.2007/3235

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacıların mahkeme tarafından yerinde bulunan tazminat istekleri yönünden zarar miktarlarının fesih konusunda taraf iradelerinin birleştiği tarih itibariyle hesaplanıp karar altına alınması gerekirse de, davacılar vekilinin ek bilirkişi raporuna itirazlarının olmadığını bildirmesi nedeniyle bu konuda ek bilirkişi raporunda belirlenen miktarla bağlı kalınarak karar oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirketin tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar 37.600.000.000 TL (37.600,00 YTL) istekte bulunmuşlar, bunun 22.847,06 YTL.lik kısmı kabul edilmiştir. Vekâlet ücretlerinin buna göre hesaplanması gerekir. Bu durumda karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre davacılar yararına karar altına alınması gereken vekâlet ücreti 2.308,00 YTL davanın reddedilen kısmı dikkate alınarak davalı yararına karar altına alınması gereken vekâlet ücreti ise 1.596,00 YTL.dir. Mahkemece vekâlet ücretinin hesabında yanılgıya düşülerek davacılara az, davalıya fazla vekâlet ücreti takdiri doğru olmamıştır.

3-Her davacı için 11.423,53 YTL tazminat karar altına alınmıştır. Toplam tazminat miktarı 22.847,06 YTL.dir. Karar harcının toplam tazminat miktarı üzerinden hesaplanması gerekir. Bu durumda toplam tazminat miktarı üzerinden hesaplanan karar harcı 1.233,75 YTL tutmaktadır. Mahkemece daha az karar harcı tahsiline karar verilmesi de yanlış olmuştur.

Kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.