Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/6337 K.2007/4362

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yüklenici, 6.772 dolarlık çek bedelinin başka iş nedeniyle kendisine ödendiğini iddia etmiştir. Davacı, bu iddiasını öncelikle kanıtlamak zorundadır. Buna rağmen, karşı tarafın teklifi üzerine yaptığı yemin, HUMK’nın 354/II. maddesi uyarınca gereksiz kalmıştır.

Yargıtay uygulamasına göre; ısbat külfeti üzerinde olmayan tarafın, yani somut olayda davalının yemin teklif etmesi halinde, mahkemenin, ısbat yükümlülüğünün davalıda olmadığını ve bu yükümlülüğü devralıp almayacağını açıkça sorarak kabul edilmesi halinde bu kabulü tutanağa geçirttikten sonra yemini edâ ettirmesi gerekirdi. Aksi halde, yemin teklifi ve bunun edâ edilmiş olmasının hukuken bir geçerliliği yoktur.

Bu itibarla, davacı yüklenicinin bu çek bedelini başka bir iş nedeniyle aldığını yasal delillerle kanıtlaması gerekir.

3- Dosyada mevcut 26.05.2003 tarihli tediye fişi ile 2855 Euro çek bedelinin efektif olarak davacı şirket temsilcisi Engin tarafından tahsil edildiği görülmektedir. Bu belge mahkemece gerekçeli kararda değerlendirilmemiştir. 4- İİK’nın 67. maddesi uyarınca icra inkâr tazminatına hükmolunabilmesi için, alacağın muayyen (likit) olması gerekir. Somut olayda, alacağın tam miktarı bilirkişi incelemesi ve yargılama sonucu tayin ve tesbit olunacağından, icra inkâr tazminatına hükmolunması da doğru görülmemiştir.