Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/961 K.2007/1438

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedeline mahsuben yapılan ödemenin iadesi ve müsbet zarar kapsamındaki kira tazminatı, cezai şart, eksik işler ve faiz alacaklarının tahsili istemlerine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 30.01.2003 tarihli sözleşme uyarınca; davacı iş sahibine ait işyerinde yapılacak tadilâtın bedeli, 950 milyon TL olup, işin teslimi gereken tarih 09.02.2003’dür. Sözleşme uyarınca davacı iş sahibinin vermesi gereken malzemelerin –dosyadaki faturalarca da teyid edildiği üzere- davalıya teslim edildiği tarih 10.02.2003 olup, gecikmeye sebep olan davacı yandır. BK.nun 81.maddesi uyarınca öncelikli edimini yerine getirmeyen, karşı tarafın edimini yerine getirmesini isteyemez. Davalının da işi ikmâl etmediği ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre %50 oranında bıraktığı, böylece her iki tarafın da kusurlu olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacı iş sahibi, iş bedeline mahsuben yaptığı ödemeyi geri istemiş olmakla, sözleşmeden dönmüş sayılır. Bu durumda, sözleşmeden dönen taraf, müsbet zarar kapsamındaki diğer alacak kalemlerinin tahsilini talep edemez.

Toplanan delillere göre davacı iş sahibinin iş bedeline mahsuben yaptığı ödeme miktarı 690 milyon TL olup, bu miktara davalı yan karşı çıkmamakla, zımnen kabul etmiş sayılır. Hükme esas alınan ve fiziki orana göre hesaplanan davalı yüklenicinin yaptığı yararlı imalâtın bedeli de 475 milyon TL.dır.

Bu durumda 215 milyon TL farktan ibaret olan alacak miktarı üzerinden takibin devamına ve bu miktara takipten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde gösterilen şekilde sonuca varılması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.