Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/320 K.2007/3137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı ve karşı davalı yüklenici, 01.04.1996 tarihli sözleşme ile davalı ve karşı davacı kooperatife ait, tevhit sonucu 18 parsele dönüşen, Antalya Kütükçü Köyü 7443 ada 3,4,5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerine Bayındırlık Bakanlığı Birim Fiyatlarına göre inşaat yapımını üstlenmiştir.

Davacı-k.davalı yüklenici bu davada, sözleşme uyarınca yaptığı imalât nedeniyle kendisine ödenmeyen bakiye 11.033.657.069 liranın tahsilini, birleşen Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/1140 Esas sayılı dosyasında görülen davada ise, davalı kooperatife teminat olarak verdiği 500.000.000 lira bedelli çekin iptâline karar verilmesini talep etmiş, iş sahibi kooperatif karşı davasında, yükleniciye yapılan 780.409.939 lira fazla ödeme ile 7.200.000.000 lira kira tazminatı alacağının yükleniciden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı ve karşı davalı yüklenicinin açtığı birleşen Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/1140 Esas sayılı davanın reddine, yüklenicinin açtığı asıl davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatifin karşı davasının reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 29.06.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda işin kesin hesabı çıkarılmış, çıkarılan kesin hesap sonucu yüklenici alacağı 38.938.066.176 lira, yükleniciye yapılan ödeme tutarı ise 33.081.264.446 lira olarak bulunmuştur.

Daha önce İnşaat Mühendisi ...’dan alınan 26.09.2001 tarihli bilirkişi raporunda ise, yükleniciye yapılan ödeme tutarı 37.702.946.246 lira olarak belirlenmiş, davacı yüklenici vekili 05.11.2001 tarihli dilekçesinde, bu bilirkişi raporunun “tarafsız, hakkaniyete uygun, teknik ve kapsamlı olarak düzenlendiğini” belirtilmiş, 29.01.2001 tarihli celsede de “rapor doğrultusunda karar verilmesini istiyoruz” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Görüldüğü gibi yükleniciye yapılan ödeme tutarını 37.702.946.246 lira kabul eden 26.09.2001 tarihli bilirkişi raporuna yüklenici ödemeler yönünden itiraz etmemiştir. Diğer yandan, davacı ve karşı davalı yüklenicinin dava dilekçesinde de “...sözleşmenin yapıldığı 01.04.1996 tarihinden itibaren 4 Blok 32 dairenin bitimine kadar olan imalâtlar için 14 nolu hakedişin tamamı ödenmiştir.

15 nolu hakedişten de ödenen dışında kalan bakiye 2.500.000.000 lira davalı tarafından davacıya ödenmesi gerekirken ödenmemiştir” açıklaması yeralmaktadır. Yine davacının dosyaya sunduğu açtığı davaya dayanak oluşturan kendisinin ve ... Kolay isimli teknisyenin imzasını taşıyan “ 16 ve kesin hakediş raporu” ve “Kesin Hesap Fişi”nde de kendisine yapılan ödemeler tutarı 37.702.946.246 lira olarak gösterilmiştir.

Bu belgeler ve dava dilekçesindeki yüklenicinin ödemelerle ilgili açıklaması da gözetildiğinde ödeme tutarının 33.081.264.446 lira olarak kabulü doğru olmamıştır.

O halde, yükleniciye yapılan ödeme tutarının 37.702.946.246 lira olduğunun kabulü gerekir. Ödeme tutarı 37.702.946.246 lira kabul edildiğinde, yüklenici tarafından temyiz nedeni yapılmayan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş sahibi kooperatif lehine belirlenen kira bedelinin de imalât bedelinden mahsubu sonucunda dava konusu işten dolayı yüklenicinin bir alacağının kalmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yüklenicinin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.