Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/6443 K.2008/7156

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacılar murisi .... ile davalı arasındaki 15.05.1999 tarihli sözleşme uyuşmazlık konusu değildir. Davacılar arsa sahibi Nuri Yılmaz’ın mirasçıları, davalı ise yüklenicidir.

Davacılar 15.05.1999 tarihli sözleşme uyarınca murisleri Nuri Yılmaz’a verilmesi gereken giriş kat 2 nolu bağımsız bölümdeki eksik ve kusurlu işler bedeli ile kira tazminatı ve binada fazla yapılan kat nedeniyle oluşan alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemişler, davacılardan Zekeriya Yılmaz da davalı yükleniciden ayrıca bodrum kat 1 nolu daireyi satın aldığını belirterek, satın aldığı dairedeki eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, “dava konusu binanın imara aykırı ve kaçak olduğu, hiçbir şekilde yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı, imara aykırı yapıya ekonomik değer atfedilerek eksik işler bedeli ile her zaman yıkılmaya mahkûm ilave kat için tazminat talep edilmesinin mümkün olmadığı, olayda ancak imara aykırı yapının yıkımının talep edilebileceği” gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten, 3194 Sayılı İmar Kanunu

uyarınca her türlü inşaat yapımı yerel idarelerden ruhsat alınmasına bağlıdır. Ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak yapılan bina veya bağımsız bölümler, aynı Yasa uyarınca yıktırılır. Yıkılacak yerlerle ilgili olarak da, kazanılmış ekonomik değerlerden sözedilemez.

Nevar ki, somut olayda mahallinde yapılan keşif sonucu binanın 1. bodrum kat, zemin kat, 1. normal kat ve 2. normal katlarının tasdikli projesinde de gözüktüğü, ancak 3. normal katın proje harici ve kaçak olarak inşa edildiği bilirkişilerce saptanmış, Beyoğlu Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü’nün 26.02.2007 tarih ve 2410 sayılı cevabî yazısında da.

“Binanın 28.11.2002 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Dolapdere-Piyalepaşa Bulvarı ve Çevresi 1. Etap Uygulama İmar Planında önden istikamet kesintili H:12.50 m. irtifalı bitişik nizam konut alanında kalmakta olduğu ve yapı tatil tutanağı ile projesine aykırı olarak yapıldığı tesbit edilen 3. normal katın, yapının imar istikametine tecavüzü olması nedeniyle ruhsata bağlanamayacağı” belirtilmiştir. O halde, bina tamamıyla kaçak olmayıp 3. normal katı proje harici ve kaçaktır.

Bina tamamıyla kaçak olmadığından davacılar kendilerine ait bodrum ve giriş katındaki bağımsız bölümlerle ilgili olarak eksik iş bedeli ve kira tazminatı talep edebilirler. Mahkemece bu yönde araştırma yapılarak oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken, binanın tamamen imara aykırı olduğu, ancak kal’inin talep edilebileceği gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.