Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/674 K.2007/5034

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 21.12.2000 asıl ve 29.06.2001 tarihli devir sözleşmelerinden kaynaklanan yüklenici alacağının tahsiline ilişkin olarak açılmış, mahkemece 789.857,15 YTL’nin davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2- 24.12.2003 tarihinde düzenlenen 5 nolu hakediş raporunda kazı naklinden dolayı 12.487.282.315 TL. tenzilat yapılarak yüklenicinin toplam alacağı 779.581.427.817 TL. olarak belirlenmiştir.

Yüklenici düzenlenen bu hakediş raporunu “İmalât miktarlarına ve kesintilere itiraz kaydıyla” diyerek imzalamıştır. Oysa Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi Sözleşmenin eki olup 39. maddesi HUMK’nın 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi olarak kabul edilmiştir. B.İ.G.Ş.’nin 39. maddesi uyarınca yüklenicinin hakedişlere ekleyeceği itiraz dilekçesi dışında hakediş raporunda tarihini belirtmek suretiyle itiraz dilekçesindeki sebeplere dayanarak imzalaması gerekmektedir.

Aksi takdirde hakediş raporunu aynen kabul etmiş sayılır. Bu nedenle hükme esas alınan raporda belirlenen yüklenici alacağından 5 nolu hakedişte kesilen 12.487.282.315 liranın tenzili gerektiğinden mahkemece kalan 777.369,87 YTL alacağın hüküm altına alınması gerekirken fazlaya hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.