Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/7679 K.2008/6982

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Davacı arsa sahibi tarafından açılan davada, davalı yüklenicilerin sözleşme gereği edimlerini yerine getirmeyerek inşaatı teslim etmemeleri nedeniyle cezai şart olarak alınan 20.000 ABD Dolarlık bono ve daha önceki zararlar karşılığı alınan 10.000 ABD Dolarlık bono bedelleri ile aylık 400 ABD Doları üzerinden gecikme tazminatı karşılığı 23.200 ABD Doları olmak üzere, toplam 53.200 ABD Doları’nın Türk Lirası karşılığı olan 71.027,32 YTL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın aynen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı arsa sahibi ...’a Ankara 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2000 gün 1990/1431 E. ve 2000/331 K. sayılı ilâmıyla hacir altına alınarak Leyla Leyal Özkan vasi tayin edilmiş olup, dava vasi tarafından açıldığından, vasinin karar başlığında gösterilmemiş olması maddî hataya dayalı olup, mahkemesince her zaman düzeltilebileceğinin tabiî bulunmasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi ile davalı ... arasında, daha önce düzenleme şeklinde akdedilen 13.09.1993 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararıyla feshinden sonra davalı ...'ın da yüklenici sıfatıyla katıldığı 07.02.2000 günlü sözleşme akdedilmiş, sözleşmenin 3. maddesinde mahkeme kararı ile fesih edilen ilk sözleşme vecibelerinin yüklenici ...'a yüklediği gecikme cezalarının 01.01.2000 tarihi itibariyle 10.000 $ olduğu hususunda taraflar mutabık kalarak yüklenici bunu teminen davacıya 30.09.2000 vadeli senet vermiştir.

Sözleşmede bu bedelin yapı kalitesi arttırılarak ödenmesi hususunda tarafların mutabık kaldıkları da yazılıdır. Sözleşmenin 4. maddesinde yapı kalitesi ile ilgili yeni şartlar (9) kalem halinde belirtilmiş, bu şartların yerine getirilmemesi halinde 10.000 $ tutarındaki senedin, mal sahibi tarafından tahsil edileceği kararlaştırılmıştır.

Mahkemece alınan 08.02.2007 havale tarihli bilirkişi raporu içeriğinden, davacıya ait 2 dubleks meskendeki işlerde, sözleşmeye göre farklı yapılan imalâtların kalite farkının, dava

tarihi itibariyle 900,00 YTL olduğu hesaplanmıştır. Sözleşmenin 4. maddesinde kararlaştırılan, yapı kalitesinin arttırılmasına ilişkin işlerin yüklenici tarafından büyük oranda ikmâl edildiği sadece 900,00 YTL’lik nesafet farkı bulunduğu anlaşıldığından 10.000 $ bedelli bonoya dayalı olarak 900,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesi yerine 10.000 $’la ilgili davacı talebinin aynen kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

3-Yanlar arasındaki ek sözleşmenin İdari Şartlar başlıklı 3. maddesi son paragrafında yapının zamanında tamamlanıp, oturma ruhsatının alınabilmesinin garantisi olarak yüklenicinin sözleşme tarihinde mal sahibine 30.12.2000 vadeli 20.000 $ tutarında bir garanti senedi verdiği yazılıdır.

Sözleşmenin 5. maddesine göre tüm işlerin tamamlanıp, oturma ruhsatı alınması için kararlaştırılan süre sözleşme tarihinden itibaren 8 ay olup, inşaatın bu süre içinde tamamlanıp oturma ruhsatının alınamaması halinde geciken süre için yüklenici, mal sahibine 2 daire için toplam 400 $/ay gecikme cezası ödeyecektir.

Davalı yükleniciler, dava tarihine kadar geçen 58 aylık süre içinde inşaatı bitirip oturma ruhsatı da alamadıklarından, 58 aylık süre için aylık 400 $ karşılığı 23.200 $ gecikme cezasına hükmedilmesi doğru ise de, sözleşmede aksine bir düzenleme yer almadığı halde, inşaatın tamamlanıp, oturma ruhsatının alınabilmesinin garantisi olan ve yüklenici tarafından mal sahibine verilen 20.000 $ tutarında senet bedelinin ayrıca hüküm altına alınması da doğru olmamış karar bu yönden de bozmayı gerektirmiştir.