Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/7727 K.2008/7296

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekilleri avukat ... ve avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Davacı yüklenici şirket sözlü anlaşma gereği davalı şirkete ait otelin “giriş asma kat iç mimari dekorasyon uygulamaları, tasarım ve detaylandırma mimarlık işlerini” yaptığını, düzenlediği 12.04.2005 tarihli fatura karşılığında davalının 5.000,00 YTL ödeme yaptığını, bakiye iş bedelini ödemediğini iddia etmiştir. Davalı iş sahibi, davacı tarafından düzenlenen 12.04.2005 tarihli fatura kapsamındaki işler yönünden akdî ilişkiyi reddetmiş, davacının sadece danışmanlık hizmeti yaptığını ileri sürmüştür.

12.04.2005 tarihli faturada yüklenici, otele yaptığı işleri “rölevenin alınması, yeni düzenlemenin iç mimarî proje tasarımı, projenin detaylandırılması, uygulama ve kontrollük çalışmaları” olarak göstermiştir. Otelin restorasyan işleri bir bütün olup fatura kapsamındaki işlerin danışmanlık hizmetlerini de içerdiğinin kabulü gerekir.

Mahkemece davalı şirket yetkilisi 21.03.2006 tarihli oturumda isticvap edilmiş, isticvabında yüklenici şirkete 5.000,00 YTL ödeme yaptıklarını kabul etmiştir. Davacı yüklenici şirkete yapılan ödeme dikkate alındığında, taraflar arasında akdî ilişkinin varolduğu sonucuna varılmaktadır.

Davalı şirket yetkilisi isticvabında davacı şirkete yapılan bu ödemenin “otelin koltuklarının değişimi nedeniyle alınan kumaşların, davacı şirket yetkilisinin kardeşine ait şirketten alınması ve bu alım sırasında davacı yüklenici şirket yetkilisinin davalı şirket lehine fiyat indirimi sağlaması nedeniyle ödenen para” olduğunu beyan etmişse de, 16.04.2007 tarihli ek bilirkişi raporunda, “koltuk için seçilen kumaşlara ödenen paranın dosya kapsamındaki belgelere göre 4.500,00 YTL olduğu” belirtilmiş olup,

4.500,00 YTL değerindeki kumaşların alımındaki yardımından dolayı davacı şirkete 5.000,00 YTL ödeme yapılması hayatın olağan akışına aykırıdır.

O halde; davalı şirket yetkilisinin isticvapta alınan beyanı, yapılan danışmanlık hizmeti karşılığı 20.09.2004 tarihinde iş bedeline mahsuben 5.000,00 YT ödemede bulunulması akdî ilişkinin varlığını gösterdiğinden ve alınan 13.07.2006 tarihli bilirkişi raporu ile de fatura tutarının BK’nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı yıl itibariyle kadri marufunda olduğu bildirildiğinden, ödeme tutarının da mahsubu sureti ile davacı talebi doğrultusunda 15.000,00 YTL’nin hüküm altına alınması yerine, akdî ilişkinin varlığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.