Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/1790 K.2009/1550

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 30.04.2000 tarihli kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Asıl davanın davacısı arsa sahibi inşaattaki eksik imalâtın bedeli ile geç teslimden kaynaklanan alacağın tahsilini talep etmiş, karşı davayı açan yüklenici ise, sözleşme dışı imalât bedelinin ödetilmesini istemiş, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici tarafından açılan davada, teras kattaki imalât mermer, mobilya kalite farkı ve davacının diğer bloklardaki üç adet üyelik aidatından dolayı toplam 28.000,00 TL talep edilmiştir. Bu miktarın 27.000,00 TL’si üyelik aidatı için istenmiş olduğundan diğer dava kalemleri bakımından 1.000,00 TL istendiği anlaşılmaktadır. Davalı ve karşı davacı, arsa sahibinin üye olduğunu usulen ispat edemediğinden mahkemece bununla ilgili istemin reddi ile yüklenicinin davasının 1.000,00 TL’lik bölümünün kabulü gerekirken fazlaya hükmedilmesi doğru olmamış, kararın arsa sahibi yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan eksik iş bedelinin mahalli rayiçler yerine, birim fiyatlardan hesaplanması da yerinde olmamıştır. Karar bu nedenle taraflar yararına bozulmalıdır.

4-Davalı ve karşı davacı yüklenici ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece davacıya ait teras katındaki daire için de kira geliri hesaplanmıştır. Oysa bu daire sözleşme kapsamında bulunmadığından bu bölüm için davalı yüklenicinin sözleşmede öngörülen teslim tarihinde temerrüde düştüğü kabul edilemez. Kendisine BK’nın 106. maddesi uyarınca süre verilip ayrıca temerrüde düşüldüğü ispatlanamadığından bu bölüm için istenen kira alacağının reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Yine asıl davanın bir kısmı ıslah yoluyla artırıldığı ve bu durumda asıl davada istenen miktar için asıl dava tarihinden, fazlası için ise ıslah harcının yatırıldığı tarihten başlamak üzere faiz yürütülmesi yerine hüküm altına alınan tüm alacağa ilk dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de doğru olmamıştır. Karar bu nedenlerle yüklenici yararına bozulmalıdır.