KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2008/3904 E., 2008/5884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2008
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı yüklenici dava dilekçesinde talep ettiği alacağına reeskont faizi yürütülmesini istemiştir. İnşaat işleri ticari nitelikte sayıldığından alacağın reeskont faizi ile tahsili talep edilebilir (TTK. 12/I-4 m.). Hal böyle iken mahkemece talepten başka bir şeye yani yasal faize hükmedilmesi HUMK.’nın 74. maddesine aykırı olmuştur.
Bunun yanında davada 127 milyar TL. iş bedelinin tahsili talep edilmiş, yapılan yargılama sonucu davacının talep edebileceği miktar talep tutarının üzerinde belirlenmiş, ancak yüklenicinin fesih tarihinden önce üçüncü kişiye sattığı dükkandan dolayı elde ettiği 80 milyar TL. ile davalı arsa sahiplerinin istemekte haklı oldukları 45.362,50 YTL. mahsup edilerek 1.657,30 YTL.’ye hükmedilmiştir.
Bu durumda davacı yüklenici fesihten önce bağımsız bölüm satışı yaparak iş bedelinin bir kısmını tahsil etmiş olmakla 80 milyar TL.’lik bedeli yeniden dava konusu yapmakla haksızdır.
Şu halde mahsup kalemlerinden 80.000,00 YTL. üzerinden davanın reddi nedeniyle karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar yararına vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken bu hususun kararda nazara alınmaması da doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiş ise de anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HUMK.’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2008/3904, K. 2008/5884, 9 Ekim 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama