Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/4486 K.2009/4715

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Selçuklu İlçesi Hocacihan Mahallesi 19026 ada 2 nolu parselde tapuda kayıtlı arsa üzerine inşaat yapımı hususunda imzalanan sözleşmeden kaynaklanmıştır. Arsa sahiplerince açılan davada, eksik ve kusurlu işler bedeli ile geç teslimden kaynaklanan alacağın tahsili, karşı davada ise yüklenici kooperatif fazla imalât bedeli ile tapuların geç verilmesi sebebiyle oluşan alacağın tahsilini istemiştir. Mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar yanlar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı kooperatifin tüm, davacı ve karşı davalı ... ve Derviş’in ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sözleşmelerine göre inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 3 yıl içerisinde tamamlanması gerekmekte olup, arsa sahipleri sözleşmenin 01.07.1999’da imzalandığını, kooperatif ise 10.10.2000’de imzalandığını belirtmişler, mahkemece sözleşmenin 30.12.1999’da imzalandığı kabul edilerek gecikme tazminatı hesaplanmıştır. Oysa, sözleşmede 2 nolu parselin ifraz edilerek inşaata başlanacağı açıklanmış olup, sözleşmesine uygun biçimde ifraz işleminin 28.07.1999’da gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sözleşmenin en geç bu tarihte imzalandığı, dolayısıyla teslimi gereken tarihinin 28.07.2002 olarak kabulü ve gecikme tazminatının bu tarihten sonraki dönem için hesaplanması yerine, 30.12.2002 olarak kabulü ile hükme varılması doğru olmamıştır.

Diğer yandan kooperatifçe açılan davada, arsa sahibine verilen daire sözleşmesinden 42 m2 fazla yapıldığı gerekçesi ile 4.641,84 TL’nin arsa sahiplerinden tahsiline karar verilmiş ise de, kooperatifin kendi üyeleri için inşa ettiği daireleri de büyük yapmak suretiyle fazla yapımdan yararlandığı görüldüğünden mahkemece bu istemin reddi yerine kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.