Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2008/4797 K.2009/4983

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava ve karşı dava alacak istemleriyle açılmış, mahkemece, yüklenici şirket tarafından açılan alacak davasının istemle bağlı kalınarak kabulüne, taşeron ... tarafından açılan karşı davanın ise reddine karar verilmiş, karar davalı ve karşı davanın davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ve karşı davacı taşeron ... vekilinin ıslah dilekçesinde, müvekkilinin alacak miktarı olarak bildirdiği 93.758,04 TL’nin dayanağı olan 31.05.2004 günlü bilirkişi raporunda yüklenicinin ödemeleri toplamı 121.768,00 TL olarak gösterilmiş olup, taşeron vekili tarafından bu ödeme miktarı benimsenmek suretiyle ıslah talebinde bulunduğuna göre, mahkemece yüklenicinin ödeme miktarının 121.768,00 TL kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ve karşı davacı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket, taşeron ...’a toplam 362 adet dairenin elektrik işini yaptırdığını iddia etmiştir. Davalı ve karşı davacı taşeron ... ise 192 adet dairenin elektrik işini sözleşme gereği yaptığını, ayrıca faturalarda yazılı olan malzemeleri yüklenici şirkete sattığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi diğer 170 adet dairenin elektrik işini kendisinin yapmadığını beyan etmiştir.

Dosyada bulunan 10.08.2000 tarihli taşeron sözleşmesi başlıklı belgede 192 adet dairenin elektrik işinin malzeme ve işçilik dahil olmak üzere taşeron ... tarafından yapılması kararlaştırılmış, daire başına iş bedeli malzeme ve işçilik dahil 300,00 TL olarak gösterilmiştir. Taraflar arasındaki en önemli uyuşmazlık, taşeronun kalan 170 adet dairenin elektrik işini mi yaptığı, yoksa yüklenici şirkete malzeme mi sattığı konusundadır.

Davalı-karşı davacı taşeron ... vekili dosyaya ibraz ettiği 08.03.2004 günlü delil dilekçesinde müvekkilinin yüklenici şirkete malzeme sattığına ilişkin 5 adet faturayı bildirmiş, bu faturaların fotokopilerini delil dilekçesine eklemiştir. Bu faturaların tamamının yüklenici şirketin defterlerinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı ve karşı davacı ... vekili tarafından delil dilekçesi ekinde dosyaya konulan faturaların incelenmesinden, 31.10.2000 tarihli 10.072,96 TL'lik faturanın hakediş bedeline ilişkin olduğu, diğer 15.11.2000-30.12.2000-30.03.2001 ve 30.05.2001 tarihli toplam 109.024,00 TL tutarlı faturaların ise malzeme satışına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

Sözkonusu faturaları itirazsız olarak yüklenici şirket defterine kaydedildiğine göre, sözleşme gereği yapılan 192 adet dairenin elektrik işi dışında faturalarda belirtildiği gibi ...’ın yüklenici şirkete 109.024,00 TL tutarında malzeme sattığı sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda taşeronun yüklenici şirketten (300,00 x 192 = 57.600,00 TL) sözleşme gereği iş bedeli olarak, 109.024,00 TL satılan malzemeler bedeli olarak toplam 166.624,00 lira alacaklı olduğu, bu miktarın 121.768,00 TL’sinin ödendiği, kalan 44.856,00 TL’sinin ödenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece taşeron ... alacağı olarak ödenmeyen bedelin karar altına alınması gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu taşeron ...’ın yüklenici şirkete malzeme satmadığı kabul edilerek, 362 adet dairenin elektrik işinin ... tarafından yapıldığı benimsenmek suretiyle yazılı şekilde yüklenici şirketin açtığı davanın kabulüne, taşeron ... tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, sözleşmede yazılı olan daire sayısı 192 olduğu halde taşeron ...’ın yaptığı kabul edilen 362 dairenin tamamı sözleşme kapsamındaymış gibi iş bedelinin sözleşme dışı olan 170 daire için de sözleşme fiyatlarıyla hesaplanıp hüküm oluşturulması bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.