Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/1526 K.2010/1304

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, sözlü anlaşma uyarınca davalının inşa ettiği binalarda elektrik tesisatı işçiliği ve malzeme bedelinden kalan alacağın tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı sözlü anlaşmanın varlığını kabul etmekle birlikte malzemelerin kendisi tarafından verildiğini, bir miktar avans ödendiğini, ancak işi yapmadan terkettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının ve davalının sair temyiz itirazlarına gelince;

Hükme dayanak bilirkişi raporunda, dava açmadan önce davacının yaptırdığı tespit raporuna atıfta bulunularak malzeme ve işçilik olmak üzere davacının toplam 51.402,17 TL alacaklı olduğu belirtilmiştir. Ancak tespit raporunda, bu tutarın hangi yıl ve fiyatlara göre hesaplandığı açıklanmamıştır.

Gerek tanık anlatımlarından gerekse dosya içerisinde bulunan kat karşılğı inşaat sözleşmesinden bina inşaatlarına 2004 yılında başlandığı ve elektrik işlerinin de 2004 senesinden itibaren yapımının mümkün olduğu anlaşılmaktadır. Bedel konusunda taraflar anlaşamadığından alacağın BK'nın 366. maddesi uyarınca hesaplanması gerekir. Eksik incelemeye dayalı rapor hüküm kurmaya yeterli kabul edilemez.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, elektrik imalâtının yapıldığı yılların tespiti ve bu tarihler itibariyle piyasa fiyatlarıyla bedelinin bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle hesaplatılması, böylece saptanan davacı alacağından ihtilâfsız ödeme tutarı 6.000,00 TL'nin mahsubuyla sonucuna göre hükme varılmasından ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.