Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/1534 K.2010/1584

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat.... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacı Treysan A.Ş. vekilinin tüm, davacı-k.davalı ... Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davacı-k.davalının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-k.davalı tarafından açılan asıl davada 89.912 dolar kesinleşen alacaktan şimdilik 45.000 doların tahsil tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden USD'ye uygulanan en yüksek faizi ile tahsili istenmiş, daha sonra alacak miktarı ıslah dilekçesi ile 81.812 dolara çıkarılmış, davalı Treysan A.Ş. tarafından açılıp birleşen 2006/586 Esas sayılı dosyadaki karşı davada ise 35.257,10 doların dava tarihinde Amerikan Dolarına uygulanan en yüksek ticari faizi ile tahsil tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanarak tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın kabulüne,

81.812 USD'nin dava tarihinden itibaren tahsil tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden YTL olarak hesaplanacak USD'ye uygulanacak en yüksek ticari faizi ile tahsiline, birleşen davanın reddine,

birleşen davadaki karşı davanın kısmen kabulü ile 12.173 USD'nin tahsil tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden YTL olarak hesaplanacak USD'ye uygulanan en yüksek ticari faiziyle tahsiline şeklinde karar verilmiş ise de hüküm bu haliyle 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmekte ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.