Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/199 K.2009/1643

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, ihtiyâti tedbir nedeniyle çek bedelinin geç tahsilinden doğan zararın tahsili için başlatılan icra takibinde itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının hamili olduğu 12.500,00 TL bedelli çekin, İİK’nın 72/II. maddesi uyarınca alacaklısına ödenmemesi için İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/704 Esas numaralı dosyalarında, teminat karşılığında, 20.06.2003 tarihinde ihtiyâti tedbir kararı verilmiş, menfi tesbit davası, 22.11.2004 tarihinde ret ile sonuçlanmış, mahkeme davalı alacaklı yararına tazminata hükmetmemiştir.

Mahkemenin bu kararı, davacı borçlu tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay incelemesinden geçerek 28.11.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmamıştır.

İİK’nın 72/IV. maddesine göre menfi tesbit davasının reddine karar veren mahkeme, borçluya alacaklının ihtiyâti tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmasından doğan zararı için (asgari yüzde kırk) bir tazminata mahkum eder. Mahkeme alacaklının bir talebi olmasa bile borçluyu kendiliğinden, aynı davada tazminata mahkum etmekle yükümlüdür.

Alacaklı menfi tesbit davasında tazminat talebinde bulunmamış, davanın reddine karar veren mahkeme, aynı kararda kendiliğinden alacaklı yararına tazminata karar vermemiştir. Karar, davalı alacaklı tarafından temyiz edilmemiştir. Yargıtay HGK’nın 12.02.1992 Tarih 11/615-57 numaralı kararlarında da kabul edildiği gibi mahkeme menfi tesbit davasında tazminata karar vermemiş ise, alacaklının sonradan ayrı bir dava açarak borçludan tazminat isteme hakkı yoktur. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemenin yasaya uygun olmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar vermesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun görülmüştür.