Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/2602 K.2010/4103

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca teslimdeki gecikme sebebiyle cezai şart ve gecikme tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 18.09.2002 tarihli sözleşmenin 13. maddesinde “İşbu sözleşmeye uymayan taraflar 1.000.000.000 (Bir milyar) TL (eski) tazminat ödeyeceklerdir” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu düzenleme ve hüküm BK’nın 158/I. maddesinde yazılı seçimlik ceza niteliğindedir. Sözleşmeye aykırılık halinde taraflardan her biri aksi kararlaştırılmamış ise ya sözleşmenin yerine getirilmesini ya da seçimlik cezanın ödetilmesini isteyebilir.

Sözleşmede ifa ile birlikte seçimlik cezanın istenebileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Davacı arsa sahibi davada gecikme tazminatı da istemek suretiyle akdin ifasını beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını talep etmek şeklindeki BK’nın 106/II. maddesinde kendisine tanınan seçimlik hakkını ifayı beklemek biçiminde kullanmıştır. Bu durumda akdîn ifası istenildiğinden davacının cezai şart isteminin reddi yerine yanlış değerlendirme sonucu kabulü doğru olmamıştır.

15.H.D.

2010/2602

2010/4103

Gecikme tazminatı talebiyle ilgili olarak da; davadan önce bu alacak yönünden, davalı yüklenici BK’nın 101/I. maddesinde belirtildiği gibi usulen temerrüde düşürülmediği ve aynı Yasa’nın 101/II. maddesine göre kesin vade bulunmadığından dava dilekçesinde talep edilen miktar için dava, ıslahla artırılan bölüm için ıslah harcı yatırılarak ıslahın yapıldığı tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile alacağın tamamına inşaatın bitirilmesi gereken tarihten faiz uygulanası da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.