Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/4267 K.2010/7171

Yukarıda tarih ve sayılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı Doğukan Yapı ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat Müfide Erdoğan ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava borçlu olmadığının tespiti ile teminat mektubunun iadesine, karşı dava, eksik iş ve cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemenin asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair kararı, davacı ve karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı ve karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Karşı davada Kırıkkale’de yapılan okullar için 17.574,04 TL, Kırşehir’de yapılan okul için 6.285,24 TL olmak üzere toplam 23.859,28 TL eksik imalât bedeli istenmiş, bunlara ilaveten elemanlarınca yapılan yol, konaklama vs. giderler karşılığı 3.218,00 TL’de dava konusu edilmiştir.

Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesinde, yol ve konaklama masraflarının istenemeyeceği belirtilmiş ise de 25.015,00 TL eksik imalât karşılığının teminat mektubuna mahsup edilerek kabulüne karar verilmiştir. Bu husus davacı ve karşı davalı tarafından temyize konu edilmemiş, davalı ve karşı davacının temyizi üzerine sair ret kapsamında kalarak mahkemenin bu yöndeki kabulü kesinleşmiştir.

O halde bozmaya uyularak yaptırılan inceleme sonucu karşı davanın, kesinleşen 25.015,00 TL üzerinden kabulüne karar vermesi gerekirken, usulî kazanılmış hak gözetilmeden 27.078,15 TL’ye hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.