KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/1990 E., 2012/2974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ...... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedelinden kalan alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalının bir kısım itiraz demekle yetinmiş olmasına, sözleşme altındaki imzalardan hangisine itiraz ettiğinin açıkca bildirilmemiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesince açılan itirazın iptâli davalarında, borçlunun inkâr tazminatıyla sorumlu tutulabilmesi için alacağın likid bulunması ve borçlunun da itirazında haksız olması gerekir. Somut olayda davacı alacağı yargılama sonucu bilirkişi incelemesiyle saptandığından ortada likid bir alacağın varlığından sözedilemeyeceğine göre davalının itirazında haksız olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmelidir. Mahkemenin aksine kabulü bozma nedeni ise de düşülen hatanın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden hükmün, 6100 Sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi hükmünce düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/1990, K. 2012/2974, 3 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama