KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2011/3168 E., 2012/5150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat Seren Uygur Doğan geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirket vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine, davalı yararına %40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-İcra İflas Kanunu’nun 67/II. maddesi uyarınca davalı borçlu yararına tazminatın karar altına alınabilmesi için alacaklının takibinde haksız olması yanında, kötüniyetli olması da gerekir.
Somut olayda davacı şirket varolduğuna inandığı alacağının tahsili için icra takibi yaptığından kötüniyetli kabul edilemez. Bu nedenle davalı şirketin şartları oluşmayan tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.
Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddeleri uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/3168, K. 2012/5150, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama