Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/4082 K.2012/5299

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 297.779,24 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yanlar arasında 08.05.1999 tarihli adî yazılı sözleşme ile tarihsiz “Sözleşme” başlıklı sözleşme yapılmıştır. 08.05.1999 tarihli ve “İnşaat Sözleşmesi” başlıklı sözleşmenin 1. maddesinde işin konusu tanımlanmış. 2. maddesi hükmünde ise, işin bedeli gösterilmiştir. Diğer sözleşmede de iş bedeline dahil 44.000,00 TL'nin taksitli ödeme tarihleri ve davalı şirketin yükümlülükleri açıklanmıştır. Davacı kooperatif iş sahibi; davalı şirket ise yüklenicidir.

08.05.1999 tarihli sözleşmenin 1. maddesinde gösterilen ... Konut Yapı Kooperatifi'nin ... ... mevkiinde bulunan 114 Ada, 1 ve 2 parseller üzerine 44 adet dubleks konutun ve üst yapı ile ada içi alt yapı, ada içi çevre düzenlemeleri işinin yapımını davalı yüklenmiştir. İş bedeli ise, sözleşmenin 2. maddesinde gösterildiği üzere. 22 adet dubleks konut ile 44.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile tarafların yargılama aşamalarındaki açıklamaları değerlendirildiğinde. 22 adet bağımsız bölümün, yüklenici davalı şirkete kayden intikâl

ettirildiği ve 44.000,00 TL tutarındaki paranın da ödenmiş olduğu sonucuna varılmaktadır. Yanlar arasındaki sözleşmeler, esasen 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan “eser” sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesidir.

Bu sözleşmeler, Türk Medeni Kanunu'nun 706., Tapu Kanunu'nun 26., Noter Kanunu'nun 60 ve 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 213. maddesi hükümleri gereğince resmi şekilde yapılmamış ise de; iş bedeli olarak kararlaştırılan 22 adet bağımsız bölümün kayden yükleniciye devredilmiş ve yapılan işin kesin kabulünün de yapılmış olması sebepleriyle, Medeni Kanunu'nun 2. maddesi hükmü gereğince, tarafları bağlayıcıdır.

Mahkemece, 10.02.2011 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilirkişi kurulu raporunda.

110.427,24 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini gerektiren sözleşme hükmü olarak gösterilen arsa tahsisine ilişkin arsa tahsisi ön protokolü ve arsa tahsisi ek protokollerinin genel hükümler bölümündeki 4. maddesi: “Türkkonut'un arsa ve arazi satın alımı, imar ve ıslah çalışmaları ile plan ve proje giderleri için temin edilip kullanıldığı veya temin edip kullanacağı tüm iç ve dış kaynaklı kredi şartlarını Birlik ve Kooperatif aynen kabul eder, hâsıl olan faiz vesair giderler konut sayısı oranında arsa tahsisi alan diğer kooperatif ortaklarına müsavi olarak bölünür,

tahakkuk eden miktarı kooperatif ödemeyi şimdedin kabul ve taahhüt eder” hükmünü içermektedir. Bu hükmün kapsamı değerlendirildiğinde. 31.03.2006-31.04.2009 tarihleri arasında davacı kooperatif tarafından dava dışı Türkkonut'a ödenmiş olan toplam 110.427,24 TL kredi geri ödemesinden ötürü davalı yüklenicinin davacıya karşı sorumluluğunu gerektirir sözleşmesel bir hükmü içirmediği açıklıkla anlaşılmaktadır. Kaldı ki; davalı, davacı kooperatifin üyesi olmayıp, yüklenicidir.

Hukuksal ve sözleşmesel bir sebebe dayanmadığı halde 110.427,24 TL maddi tazminatın mahkemece davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Çünkü Türk sorumluluk hukukunda tazmin sorumluluğu yasa ya da sözleşmeden doğar.

Diğer yandan, dava dışı Türkkonut'un 2001-2007 yıllarında Uydukent içerisinde sunduğu imalât ve hizmetler karşılığı olarak davalıya ait 22 adet bağımsız bölüme isabet eden 187.352,00 TL tutarındaki ödemenin davacı tarafından davalıdan istenebileceğini açıklayan bilirkişi raporunda; davacının, davalıya karşı “dönüp isteme hakkının” bulunması sebepleri açıklanmadığından, bilirkişi kurulu raporu denetime elverişli nitelikte değildir. Davacı kooperatif, davalıya ait 22 adet bağımsız bölümle ve bu bağımsız bölümlere ait ortak yerlerle ilgili Türkkonut tarafından hangi işlerin yapılmış olduğunu ve Türkkonut'a yapılan bu ödemenin haklı sebeplerle ödendiğini yasal delillerle kanıtlamakla ödevlidir.

Mahkemece yapılacak iş; 110.427,24 TL dava konusu maddi tazminat hakkındaki davanın reddine; uzman bilirkişi kurulu oluşturularak gerektiğinde yerinde keşif yapılmak suretiyle davacının 22 adet bağımsız bölümleriyle ilgili davacı tarafından yapılan ödemelerin, hangi iş ve işlemlere ait olduğunun belirlenmesi ve davacının yaptığı ödemeleri davalıdan isteme hakkının bulunduğunun tespiti halinde de istekle bağlı kalınarak davalıdan tahsiline; aksi halde ise, davanın tümden reddine karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.