Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/4440 K.2012/5527

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yanlar arasında ... 11. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 16.08.2001 tarih ve 23217 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Davacılar arsa sahipleri; davalı şirket ise yüklenicidir.

Mahkemece, gecikme tazminatının tahsili istemi kabul edilerek 36.299,98 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacı ...'e, 23.332,32 TL maddi tazminatın da davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine karar verilmiş ve davada avans oranına göre temerrüt faizi de istendiği halde davası kabul edilen maddi tazminatlara temerrüt faizi uygulanmamıştır. Dava dilekçesinde herbir davacı için 18.500,00 TL olmak üzere toplam 37.000,00 TL gecikme tazminatının tahsili istenmiş; 12.11.2010 tarihinde yapılan ıslah ile de davacı vekilince, 36.299,98 TL gecikme tazminatının davacı ... için, 23.332,32 TL gecikme tazminatının da davacı ... için istendiği açıklanmıştır.

Borçlar Kanunu'nun 101/I. maddesi gereğince, davalı yüklenici davada istenen gecikme tazminatının ödenmesinde dava tarihi; ıslahla artırılan tazminat miktarları için de ıslah tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüştür. O halde, bu hususlar gözetilerek davası kabul edilen gecikme tazminatlarına mahkemece, değişen oranlar da gözetilerek, avans oranında temerrüt faizi uygulanmaması doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple davacı

yararına bozulması gerekir ise de; mahkemece düşülen bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.