Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/5678 K.2012/6023

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

... Yapı Metal Cam San.Tic.Ltd.Şti’nin davaları, icra takibine takip borçlusu davalının vâki itirazının iptâli; bakiye iş bedelinin tahsili;(... Otelcilik A.Ş) ... ... İplik Tekstil A.Ş’nin davası ise, ödenen iş bedelinin iadesi istemleriyle açılmış, mahkemece, itirazın iptâli davasının açılmamış sayılmasına, ... Ltd.Şti’nin alacak davasının kısmen kabulüne ve 26.266,59 TL alacağın davalı ... Otelcilik A.Ş’den tahsiline ve fazlaya ilişkin isteminin reddine; ... Otelcilik A.Ş’nin davasının da reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... Yapı Metal Cam Sanayi Ticaret Ltd.Şti’nin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-(... Otelcilik A.Ş) ... ... İplik Tekstil Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... Ltd.Şti. tarafından açılan alacak davası, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/158 Esas ve 2011/135 sayılı Kararı ile ... Otelcilik A.Ş tarafından açılan alacak davası ise ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/353 Esas ve 2008/159 sayılı Kararı ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/330 Esas sayısında kayıtlı itirazın iptâli davasında birleştirilmiştir. Mahkemece, itirazın iptâli davasının açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karara yönelik temyiz itirazları bulunmamaktadır.

Davacı-davalı ... Otelcilik A.Ş’nin ... ... İplik Tekstil Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş ile birleşmiş olduğu temyiz dilekçesinde açıklanmıştır.

Taraflar arasında “Taşeron Sözleşmesi” başlıklı ve 30.07.2004 tarihli adî yazılı şekilde sözleşme ile bu sözleşmeye ek 23.08.2004, 25.09.2004, 20.10.2004, 27.10.2004, 04.11.2004, 25.12.2004 ve 20.02.2005 tarihli ve “Protokol” başlıklı yedi adet ek sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşmeleri ... Ltd.Şti. yüklenici, ... Otelcilik A.Ş iş sahibi sıfatlarıyla imzalamışlardır.

30.07.2004 tarihli sözleşmenin konusu, sözleşmenin 1. maddesi hükmünde “ayna montajı” işi olarak tanımlanmış, diğer protokollerde ise ayrı ayrı yüklenicinin yapımını üstlendiği sözleşme konusu işler gösterilmiştir. Yüklenici şirket, alacağın tahsili davasında sözleşmelerin konusu olan işlerden ötürü toplam 49.913,73 TL bakiye alacağının olduğunu ileri sürerek tahsiline; ...

Otelcilik A.Ş ise alacak davasında 30.07.2004 tarihli asıl sözleşme ile 20.10.2004 tarihli protokol başlıklı ek sözleşmeye dayanak olarak; bu ek sözleşme konusu olan işlerin kabul edilemeyecek derecede ayıplı olması sebebiyle yüklenici şirkete ödenen 74.626,34 TL’nin iadesine karar verilmesini istemişlerdir.

20.10.2004 tarihli “Protokol-3” başlıklı sözleşmenin konusu “Kervansaray-Lara Oteli İnşaatı’nın 1. kat, zemin kat ve bodrum katındaki cam wc kabinlerinin ve cam pisuvar bölmelerinin yapılması” işidir. Bu sözleşmenin konusu olan işin bedeli ise, yanlarca (85.500,00 TL+KDV) tutarında ve yaklaşık bedel olarak kararlaştırılmıştır. Yüklenici, sözleşme ile sözleşme konusu imalâtlar için darbe sonucu kırılma ve bozulmalar dışında 3 yıl süreyle garanti vermiştir.

İş sahibi şirket, garanti süresi içinde 20.10.2004 tarihli ek sözleşmenin konusu olan işlerin ayıbına ilişkin gönderdiği yazı ve delil tespiti raporunun tebliği ile ayıp ihbarında bulunmuştur.

Somut olayda, uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 360/I. maddesi gereğince, eser, iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kurallarına göre kabule zorlanamayacağı ölçüde kusurlu veya sözleşmeye önemli ölçüde aykırı olursa, iş sahibi, bu eseri kabulden kaçınabilir.

İş sahibi şirket de anılan Yasa hükmünde öngörülen haklarından birisi olan az yukarıda belirtilen bu hakkını kullanarak eseri reddetmiş; ödediğini ileri sürdüğü bedelin yükleniciden tahsilini dava etmiştir. ...

4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/44 Değişik iş sayılı delil tespiti dosyasına sunulan 04.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda, 20.10.2004 tarihli sözleşmenin konusu olan işlerin kabul edilmeyecek derecede ayıplı olduğu açıklanmış; mahkemece yaptırılan inceleme sonucu sunulan 02.09.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporu da delil tespiti sonucu sunulan rapordaki görüşü doğrulamıştır.

O halde, iş sahibi şirket Borçlar Kanunu’nun 360/I. maddesi hükmü gereğince sözleşme konusu işi reddetmekte ve bu iş için yükleniciye ödediği bedelinin iadesini istemekte haklı bulunmaktadır. Mahkemece hükme dayanak alınan 12.11.2010 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu ise hükme elverişli değildir.

Diğer yandan tüm sözleşmelerin konusu olan işlerin toplam bedelinin 550.375,25 TL olduğu mahkemece yapılan incelemeler sonucu saptandığı gibi; iş sahibi şirketin tüm iş bedeline mahsuben 524.108,66 TL tutarında ödemede bulunduğu da sabittir. 20.10.2004 tarihli sözleşme konusu işin yanlarca kararlaştırılan yaklaşık bedeli 100.890,00 TL olduğu hususu da çekişmesizdir.

İş sahibi şirket, bu miktardaki iş bedeline mahsuben 74.626,34 TL tutarındaki ödemesinin tahsilini istemekte ve geriye kalan 26.266,59 TL tutarındaki kısmını ise belirtilen sözleşmenin konusu işin tümünün ayıplı olması sebebiyle ödemediğini bildirmektedir.

20.10.2004 tarihli ek sözleşmenin konusu olan tüm işin reddinde, iş sahibi şirket, haklı bulunduğuna göre; mahkemece, yüklenici şirketin davasının kısmen kabulü ile 26.266,59 TL alacağının iş sahibi şirketten tahsiline karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

O halde, yukarıda açıklanan sebeplerle yüklenici şirketin alacak davasının tümden reddine, iş sahibi şirketin davasının ise, tamamen kabulüne karar verilmesi gerekirken; mahkemece, yüklenici şirketin davasının kısmen kabulüne ve iş sahibi şirketin davasının reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.