Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/1369 K.2013/774

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı .... 2 Sitesi Yönetimi adına ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının ödenmesi istemiyle açılmış; davalılar reddini savunmuş, mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararı davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'un temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

2-Davacı temyizine gelince;

Taraflar arasında imzalanan 05.06.2009 tarihli sözleşmede 200 metre derinliğinde bir adet sondaj kuyusunun 32.568,00 TL bedelle yapımı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 4. maddesinde kararlaştırılan bu bedelin sadece 200 metre derinliğindeki kuyunun açılması için geçerli olduğu, kuyunun derinliğinin artması durumunda iş bedelinin de artacağı, bu artış miktarı için işveren ve yönetimin onayının alınacağı kabul edilmiştir. Davalı .... 2 Sitesi Toplu Yapı Yönetim Kurulu'nun 24.06.2009 tarihli davacıya gönderilen yazısında, anılan sözleşmenin 4. ve 5. maddesindeki hükümler doğrultusunda kuyunun 50 metre daha derinleştirilmesine, bunun için de 8.142,00 TL ödenmesine onay verilmiştir. 02.07.2009 tarihli kuyu teslim tutanağında, kuyunun 252 metre derinlikte ve sağlam, eksiksiz olarak site

yönetimine tesliminin yapıldığı belirtilmiştir. Esasen bu hususlarda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayıp, uyuşmazlık davacı yüklenicinin ihbar yükümlülüğü konusundadır.

818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmelerinde yüklenicinin eseri fen ve sanat kurallarına uygun biçimde tamamlamakla ve işin ifası sırasında engel bir halle karşılaşırsa bu durumu iş sahibine derhal ihbarla yükümlü olduğu, aksi halde eserdeki ayıptan kaynaklanan zarara yüklencinin katlanması gerektiği, esasen bunun işin uzmanı sayılan yüklenicinin özen borcunun sonucu olduğu kabul edilmekte ise de, somut olayda açılan kuyunun sözleşmesine ve ruhsatına uygun biçimde tamamlanarak tesliminin gerçekleştirildiği az yukarıda değinilen teslim tutanağında açıklanmıştır.

Bir başka anlatımla açılan kuyuda ayıplı imalâtın varlığı ileri sürülmediği gibi bilirkişi raporlarıyla da bu husus saptanmış değildir.

Sözleşmelerde yüklenicinin su çıkarma taahhüdü bulunmadığından, kaldı ki suyun çıkıp çıkmayacağını önceden bilmesi gerektiği de yükleniciye kusur olarak atfedilemeyeceğinden davadaki istemin aynen kabulüne karar verilmesi gerekirken, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek ve bilirkişi görüşüyle bağlı kalınarak yazılı gerekçeyle fazla istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.