Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/3386 K.2013/2526

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı vekili, yanlar arasında yapılan “sözlü” sözleşme gereğince, davalı şirketin, “....... .... km” adresinde bulunan petrol istasyonundaki restoran inşaatının kalıp, demir, duvar, sıva ve beton işlerinin tamamlanmasını yüklendiğini ileri sürerek; ıslah yoluyla da artırılan toplam 30.000,00 TL bakiye iş bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekilince, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen “sözlü” sözleşmenin varlığı kabul edilmiş; ancak, sözleşme konusu işin, davacı tarafından eksik bırakıldığı, işin yapımının malzemesiz olarak davacı tarafından yüklenildiği ve yapılan tüm işin bedelinin ödenmiş olduğu savunulmuştur.

Taraflar arasında yapılan “sözlü” sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımı yapılan bir “eser” sözleşmesidir. Davacı yüklenici; davalı şirket ise, iş sahibidir. 818 Sayılı Yasa’nın 356/.... maddesi hükmü gereğince, kural olarak meydana getirilecek eser için gerekli olan araç ve gereçleri yüklenici,

.

kendi parasıyla sağlamak zorundadır. Başka bir anlatımla sözleşmede aksine bir düzenlemenin bulunmaması halinde; yüklenici tarafından, işin yapımının “malzemeli olarak” yüklenilmiş olduğunun kabulü gerekir. Davalı yanca, kalıp işi dışındaki diğer işlerin davacı tarafından malzemesiz olarak yapımının yüklenilmiş olduğu savunulmuş ise de; bu yöndeki savunmasını kanıtlar yeterli deliller sunulmamıştır.

818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 366. maddesi hükmü gereğince, taraflarca önceden iş bedelinin kararlaştırılmamış veya yaklaşık olarak kararlaştırılmış olması ve iş bedelinin miktarında da uyuşmazlık bulunması durumunda işin bedeli, işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa fiyatlarıyla uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu aracılığıyla gerektiğinde yerinde keşif ve inceleme yapılmak suretiyle mahkemece belirlenir. Oysa, mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporu, 818 Sayılı Yasa’nın 366. maddesi hükmünde düzenlenen yasal yönteme uygun değildir.

Diğer yandan, dava dilekçesinde işler için metrekare fiyatının ...,50 TL olduğu davacı yanca açıklanmış ve davalı tarafından da metrekare fiyatının ...,00 TL olduğu savunulmuş ise de; bilirkişi raporlarına göre yapılan işin kapsamı ve davacıya yapılan ödemelerin tutarı birlikte değerlendirildiğinde; taraflarca bildirilen metrekare fiyatlarının sadece işçilikle ilgili olduğu sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; uzman bilirkişi kurulu oluşturularak yerinde keşif yapılmak suretiyle az yukarıda açıklanan 818 Sayılı Yasa’nın 366. maddesi hükmünde öngörülen yasal yönteme uygun şekilde davacının yaptığı işlerin bedelinin malzemeli olarak belirlenmesine ilişkin rapor alınarak; hakedilen iş bedelinin belirlenmesi ve davalı tarafından kanıtlanan ödemelerin mahsubu yapılarak varılacak sonuca göre uyuşmazlığın karara bağlanmasından ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.