Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/421 K.2012/1179

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davalı ... San. ve Tic. A.Ş. yönünden davanın kabulüne, diğer davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden ise davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Bankanın tüm, davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının Reddi gerekmiştir.

2-Davacı Banka vekili dava dilekçesinde 100.000.00 TL tazminat isteminde bulunmuş, 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini 280.230,89 TL daha arttırmış, dava dilekçesinde istediği kısa vadeli ticari kredilere uygulanan reeskont faizi isteminin de avans faizi olduğunu açıklamıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hüküm altına alınmıştır.

Davacı Banka davanın açılmasından önce davalı ... San. ve Tic. A.Ş.'ye miktar belirtir ve ödeme ister bir ihtarname veya yazı göndererek temerrüde düşürmediğinden, davalı şirket dava dilekçesinde istenilen miktar yönünden dava tarihinde, ıslahla arttırılan miktar yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı 24.11.2010 tarihinde temerrüde düşmüştür.

Faizin bu tarihlerden itibaren başlatılması gerekirken, karar altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.