Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/513 K.2012/1901

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleşen dava gecikme tazminatı istemi ile açılmış her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/122 Esas sayılı dosyası asıl dava dosyası ile birleştirilmiş, birleştirilen davada Ankara 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009/20757 sayılı dosyası ile girişilen icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı talep edilmiştir. İcra takibine konu edilen 5.591,95 TL gecikme tazminatı Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık 2009 aylarına ait gecikme tazminatına ilişkindir.

Mahkemece davanın 4.233,33 TL asıl alacak 13,76 TL işlemiş faiz yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Davacı arsa sahibi tarafından daha önce Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açılan 2009/1468 Esas sayılı dava dosyasında Mart, Nisan ve Mayıs 2009 aylarına ait, bu dava dosyası ile birleştirilen Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/739 Esas sayılı dava dosyasında ise Haziran ve Temmuz 2009 aylarına ait gecikme tazminatı talep edilmiş, bu dosyada yapı kullanma izin belgesinin alındığı 21.04.2009 tarihine kadar gecikme tazminatına hükmedilerek sonraki aylar yönünden davacının gecikme tazminatı talebi

reddedilmiş ve karar kesinleşmiştir. Kesinleşen davada yapı kullanma izin belgesinin alındığı 21.04.2009 tarihi teslim tarihi kabul edilerek bu tarihe kadar gecikme tazminatına hükmedildiğine göre 2009 yılı Ağustos ayı ile Aralık ayı arasındaki dönem için gecikme tazminatı istemi ile açılan ve birleştirilen Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/122 Esas sayılı davanın tamamen reddi yerine, bu davada kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.