Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/7298 K.2013/5654

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı her ne kadar ücreti vekâlet ve mahkeme masrafları yönünden davanın reddini istemiş ise de cevap dilekçesi ve ilk duruşmadaki imzalı beyanında, asıl alacak miktarı üzerinden davayı ve borcu kabul etmiştir.

Bu durumda 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 22. maddesi gereğince davayı kabul muhakemenin ilk celsesinde vukuu bulduğundan karar ve ilâm harcının 1/3'ü olarak 89,10 TL nispi ilâm harcından peşin alınan 66,85 TL harcın mahsubuyla bakiye 22,25 TL ilâm harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi yerine davalının daha fazla miktarda harçtan sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

Ne var ki yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.