Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/201 K.2013/4004

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı...karşı davalı...vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı...vekili avukat.... ile davalı...şirketler vekili avukat ... ve diğer davalı ... geldi. Davalı ... gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı ... dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl ve karşı dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava fazla ödemenin tahsili, karşı dava ise muarazanın men'i, kesin kabul, kesin hesabın mahkemece hükmen yapılması ve alacak istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davacı ... karşı davalı...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... karşı davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Karşı davada diğer talepler yanında 100.000 Dolar alacağın karşı davalıdan tahsili istenmiş, 01.04.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile karşı davacı...şirket talebini, 1.686.075,81 Dolar arttırarak 1.786.075,81 Dolara yükseltmiş, mahkemece istem aynen kabul edilmiştir. Dava ve ıslah tarihindeki kurlara göre yabancı para cinsinden istemin Türk Lirası karşılığı 2.948.595.26 Lira olup 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken harç miktarı

175.146,55 Liradır. Oysa mahkemece 108.686,95 Lira karar ve ilâm harcının alınması gerektiği belirtilmiştir. Dava açılırken ve ıslah dilekçesi verilirken yatırılan 40.288,79 Lira peşin harç düşüldüğünde alınması gereken karar bakiye harcı 134.857,76 Liradır. Mahkemece bu miktar yerine 68.398,16 Lira bakiye karar harcı alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Harç kamu düzenine ilişkin olduğundan eksik alınması re'sen bozma nedenidir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.