Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/3780 K.2014/3732

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili ile davalı-k.davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl dava menfi tespit ve istirdat, karşı dava ise alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda; karşı davanın reddine, asıl davadaki menfi tespit istemi yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ancak davanın açıldığı esnada asıl davacının haklı olduğunun tespitine, asıl davada davacının istirdat isteminin kısmen kabulü ile 2.100,00 TL'nin 08.06.2011 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, eser sözleşmesi sebebiyle davacı iş sahibi tarafından davalı yükleniciye verilen 25.07.2011 keşide tarihli ve 55.000,00 TL bedelli çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti, nakit ödenen 10.000,00 TL’nin de iadesi istemleriyle açılmış; davalı yüklenici ise karşı davasında, sözleşme bedelinden eksik ödenen 10.000,00 TL’nin davacıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece asıl davada davacının istirdat isteminin 2.100,00 TL’lik kısmının kabulüne, diğer taleplerin ve karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 152.maddesinde yargı harçlarının (1) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden alınacağı, 16. maddesinde değer ölçüsüne göre harca tâbi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerlerin esas olduğu, 28/a maddesinde karar ve ilâm harçlarının dörtte birinin peşin alınacağı, 82. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmediğinde müteakip işlemlerin yapılamayacağı, (1) sayılı tarifenin A.III./a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ve ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda asıl davada kabul edilen miktar dikkate alındığında, alınması gereken karar harcı; 2.100,00 TL üzerinden, binde 68,31 oranına göre 143,45 TL olmaktadır. Mahkemece bu miktar harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, asıl davanın tamamı kabul edilmiş gibi davalı yükleniciden 4.440,15 TL karar harcının tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.