Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/6954 K.2014/951

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Davacı yüklenici asıl davada 75.000,00 TL birleşen 2008/242 Esas sayılı davasında ise 50.000,00 TL bedelli teminat mektupları nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile iptâlini, davalı iş sahibi ise birleşen 2009/143 Esas sayılı davasında 349.447,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yüklenici tarafından açılan davaların reddiyle, iş sahibi tarafından açılan davanın 255.199,50 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı-birleşen dava davalısı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı-birleşen dava davacısı iş sahibi ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen davalarda talep edilen miktarlar, kabul ve red durumlarıyla, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alındığında, yüklenici tarafından açılan ve reddedilen asıl davanın değeri olan 75.000,00 TL üzerinden 8.050,00 TL, birleşen 2008/242 Esas sayılı dosya dava değeri olan 50.000,00 TL için 5.750,00 TL vekâlet ücreti ile

iş sahibi tarafından açılan, kısmen kabulle hüküm altına alınan 255.199,50 TL yönünden 19.761,97 TL olmak üzere, davalı-birleşen dava davacısı iş sahibi lehine toplam 33.561,97 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece asıl ve 2008/242 Esas sayılı birleşen dava belirtilerek 26.054,78 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de düşülen bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.