Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/1316 K.2014/2393

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemenin; ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 30.09.2011 olan dava tarihinin karar başlığında 26.03.2012 olarak gösterilmesi maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 02.09.2006 tarihinde adî yazılı şekilde “mimarlık hizmetleri sözleşmesi” isimli sözleşme imzalanmış olup, davacı bu sözleşmenin yüklenicisi, davalı ise iş sahibidir. Sözleşmenin 5-1. maddesinde proje hizmetleri ücreti, 5-2. maddesinde ise uygulama denetimi hizmetleri bedeli düzenlenmiştir. Sözleşmenin 5-1. maddesindeki ücret, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 365. maddesinde belirtilen götürü usuldedir.

Götürü usulde yapılmış olan sözleşmede yüklenici yapılacak imalâtı sözleşme bedeliyle yapmak zorunda olup imalâtın daha fazla masrafa mal olduğu gerekçesiyle iş bedelinin artırılmasını isteyemeyeceği gibi iş sahibi de işin daha az masrafla yapıldığı gerekçesiyle iş bedelinin indirimini isteyemez. Davacı sözleşmenin 5-1. maddesinde bahsedilen proje çizimini ve onayını yaptırıp davalıya teslim ettiğini, ancak iş bedelinin ödenmediğini belirterek bu davayı açmıştır.

Mahkemece işin eksiksiz olarak yapılıp teslim edildiği kabul edildiğine göre götürü usulde belirlenen 4.091,00 TL + KDV (=4.827,38 TL) davacı alacağına hükmedilmesi gerekirken sözleşmenin götürü olarak düzenlenmiş olduğu dikkate alınmayarak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda daha fazla davacı alacağına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.