Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/202 K.2014/6191

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, eser sözleşmesi uyarınca bakiye iş bedelinin tahsili istemine, birleşen dava ise davalıya ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosyada davacı iş sahibi idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan yargılamanın sonlandırıldığı duruşmada tutanağa yazdırılıp taraflara tefhim edilen kısa karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın sadece bu nedenle bozulması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olayda 19.06.2013 tarihli kısa kararda asıl davanın kısmen kabulüyle 39.185,95 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda asıl dava bakımından davanın kısmen kabulüyle 55.294,40 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmek sureti ile kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

Bu durumda anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilmesini teminen hükmün bozulması gerekmiştir.