Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/5522 K.2015/4536

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit ve banka teminat mektubunun iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalı iş sahibi tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici adî ortaklık tarafından açılan davada, teminat mektubunun iadesi ve davalının istediği miktar nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti talep edilmiş, yargılama sırasında teminat mektubunun süresi dolduğundan teminat mektubunun iadesi istemiyle ilgili talebin "konusuz kalması nedeniyle" reddine karar verilmiş, "menfi tespit istemine" ilişkin ise karar gerekçesinde davalı tarafından istenilen bir miktar alacak bulunmadığından,

davalının ileride açacağı davada menfi tespit isteminin ileri sürülebileceği gerekçesiyle bu hususta dava açmakta hukuki yarar olmadığı kabul edilmiş, gerekçedeki bu kabul davacı tarafından temyiz edilmeyerek davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

O halde mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi uyarınca davalı yararına maktuyu aşmamak üzere nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderinde de 1/2 oranında sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmişse de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/1. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.