Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/6814 K.2015/463

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan imalât bedeli alacağının tahsili ile haksız fesih nedeni ile uğranılan menfi ve müspet zararların tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davalılardan ...hakkındaki davanın reddine, diğer davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, davalılardan ...'nin maliki, ...’nin de yüklenicisi olduğu 307 konutlu sitede PVC doğrama işinin yapılması hususunda davalı şirketle imzalanan 11.04.2011 tarihli sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan müspet ve menfi zararının tazmini ile ödenmeyen bakiye iş bedeli alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalılardan ... yönünden dava akdî ilişkinin kanıtlanamaması nedeniyle reddedilmiş ve davalı yararına 11.675,80 TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Karar tarihi itibariyle 28.12.2013 tarih ve 28865 sayılı resmi gazetede yayınlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi yürürlükte olup, bu tarifenin 7.2 maddesinde “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu hükme göre husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde hüküm altına alınacak vekâlet ücreti, ikinci kısım ikinci bölümde yer alan maktu miktarları geçemeyecektir.

Husumet, taraf sıfatı yerine kullanılan bir terimdir. Sıfat ise dava konusu sübjektif hak ile davanın tarafları arasındaki ilişkidir. Dava dilekçesinde davacı ya da davalı olarak gösterilen kişiler, şekli taraf kavramına göre davanın tarafı iseler de, bu her zaman o kişilerin taraf sıfatına sahip oldukları anlamına gelmez.

Davacının taraf sıfatına sahip olabilmesi için dava konusu hakkın sahibi olması, davalının taraf sıfatına sahip olabilmesi için de dava konusu hakkın süjesi, yani hakkın kendisinden istenebileceği kişi olması gerekir. Davanın esasına girilebilmesi için öncelikle her iki tarafın da taraf sıfatına haiz olduklarının tespiti, yani akdî ilişkinin varlığının kanıtlanması gerekir.

Akdî ilişkinin yokluğu halinde davalının taraf sıfatına haiz olduğundan söz edilemeyeceğinden davanın esası incelenmeksizin husumetten reddi gerekir.

Akdî ilişkinin kanıtlanamaması nedeniyle verilen ret kararlarının, sıfat yokluğu nedeniyle verilen ret kararları kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden davalı yararına hükmedilecek vekâlet ücreti tarifenin yukarıda belirtilen hükmü uyarınca 1.500,00 TL'yi geçemeyecektir. Mahkemece maktu 1.500,00 TL yerine, bu miktarın aşılarak fazlaya hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.