Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/1269 K.2015/5948

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı yüklenici Y.. A.. yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının davalı temlik alan R..Yapı Malz.İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.'yi yönünden yapmış olduğu temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı yüklenici Y.. A.. davacı iş sahibi İ..B..'na ait Kars Susuz 2. Kısım Kanalizasyon Yapım İşini üstlenmiş, yanlar arasında 16.12.2010 tarihli sözleşme düzenlenmiş işin bedeli 336.800,00 TL olarak belirlenmiştir. Davalı yüklenici işe başlamış edimini ifa etmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık davacının yüklenici ile birlikte, yükleniciden temlik alan Rataş Yapı Malz.İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.'ye borcunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemede yapılan yargılama sürecinde sözleşme, temlikname, Rize 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6772 Esas sayılı, Rize İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/200 Esas sayılı dosyası getirilmiş, tarafların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra dosya üzerinden inceleme yapılarak hukukçu, mali müşavir ve Sayıştay uzman denetcisinden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. Mahkemece bilirkişi heyetinin raporu hükme esas kabul edilerek İ..B..

A.Ş. ile davalı yüklenici Y.. A..'nin aralarında kararlaştırmış oldukları devir yasağı kaydını içermeyecek şekildeki yazılı borç tanımasına dayanarak alacağı devren kazanmış olan 3. kişi durumundaki davalı R..Yapı Malz.İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.'ye karşı devir yasağı ileri sürülemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu usul, yasaya uygun olmayıp dosya kapsamına uyarlık arzetmediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Şöyle ki, 16.12.2010 tarihli sözleşmenin 11.5. maddesinde yüklenicinin her türlü hakediş ve alacaklarının idarenin yazılı izni olmaksızın başkalarına temlik edemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan sözleşme hükmü nazara alındığında sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 162/I. maddesi uyarınca Kanun, anlaşma veya hukuki ilişkinin niteliği engel olmadıkça alacaklı borçlunun rızasını almadan alacağını bir başkasına temlik edebilir. Anılan bu yasal düzenleme gözetilerek somut olaya dönüldüğünde iş sahibi İ..B.. ile davalı yüklenici Y.. A.. arasında düzenlenen sözleşmede temlik yasağı getirilmiştir.

Buna rağmen yüklenicinin iş sahibi İ..B..'ndan olan alacağını diğer davalı R..Yapı Malz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye temlik etmesi isabetli olmamıştır.

Açıklanan olgular gözetilip davalı temlik alan R..Y.. Malz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.