Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/2622 K.2015/4275

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı tayini talebine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, itirazın iptâli ile takibin 123.582,62 TL asıl alacak bakımından devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, karar davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava İcra İflâs Kanunu'nun 67. maddesine dayanılarak açılmış itirazın iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile birlikte asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, takip tarihinde yürürlükte bulunan 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesine İlişkin Kanun'un 11. maddesi ile değişik İİK'nın 67/2. maddesinde “Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı;

diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir” hükmü düzenlenmiştir. Bu haliyle davacı yararına %40'dan az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekirken, asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Anılan nedenle kararın bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HMK'nın 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.