KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2015/5514 E., 2016/1645 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada 3 adet faturaya dayalı olarak başlatılan ilâmsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın iptâli ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istenmiştir.
Davalı cevabında, takip dayanağı fatura tutarlarından daha fazla ödeme yapıldığını, bakiye borç bulunmadığını savunarak davanın reddini ve davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.
Mahkemece, ödemelerin fatura bedellerine mahsuben yapılmış olduğu, davacının faturalardan kalan bakiye alacağı bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine ve %20 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddi gerekmiştir.
2-İİK'nın 67/II. maddesine göre alacaklının kötüniyet tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için icra takibinde hem haksız hem de kötüniyetli olması gerekir.
Ne miktar ödeme yapıldığı ve bu ödemelerin faturaya bağlanan takip konusu imalâtların bedeline mi, yoksa faturaya bağlanmamış diğer imalâtların bedeline mi sayılması gerektiği yargılama sonucu açıklığa kavuştuğundan davacının takibe girişmekte kötüniyetli olduğu kabul edilemez. Mahkemece koşulları oluşmayan kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken davacının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2015/5514, K. 2016/1645, 15 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama