Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/1031 K.2017/2519

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı davasında aralarında düzenlenen 29.11.1996 tarihli sözleşme ile davalının değirmen ve vinç yolu kiriş inşaatının yapımını üstlendiğini, ancak kullanılan demir ve beton kalitesinin standartlara uygun olmaması nedeniyle kullanılamaz hale geldiğini, durumun mahkemede yaptırılan tespit ile belirlendiğini belirterek yeniden yapım bedeli karşılığı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında dava konusu edilen inşaatın davadan 17 yıl önce ve yine bazı iyileştirmenin 7 yıl önce yapıldığını davanın zamanaşımına uğradığını, zararın davacının inşaatın yapımından dava tarihine kadar gerekli bakımları yapmadığından kaynaklandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre beton kalitesinin düşük olması nedeniyle binanın yıkılıp yeniden yapılmasının gerektiğinin anlaşıldığı, ayıplar yönünden zamanaşımı sürelerinin BK'nın 125 ve 126. maddelerinde düzenlendiği, zamanaşımı süresinin ayıbın öğrenildiği tarihten başlayacağı, davacının ayıbın beton kalitesinden kaynaklandığını 26.08.2013 tarihinde öğrendiği, ayıbı açıklayan raporun davalıya 23.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği, bu nedenlerle zamanaşımının dolmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında 29.11.1996 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, buna göre davalının değirmen ve vinç yolu kiriş inşaatının yapımını üstlendiği tartışmasızdır. Dosya içerisinde bulunan ihtarname ve tarafların beyanlarına göre 2005-2006 yılı içinde davalının bir kısım imalâtlarda yenileme işlemi yaptığı anlaşılmaktadır. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 126/4. maddesi gereğince eser sözleşmelerinde zamanaşımı süresi 5 yıl olup yüklenicinin kast veya ağır kusuru halinde aynı Kanun'un 125. maddesi uyarınca 10 yıldır zamanaşımı süresinin başlangıcı 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 128. maddesindeki düzenlemeye göre alacağın muaccel olduğu tarihte işlemeye

başlamakta olup bu tarih ise eserin teslim tarihidir. BK 133. maddede de zamanaşımını durduran ve kesen sebepler düzenlenmiştir. Bu genel kurallara göre mahkemece öncelikle zamanaşımının başlangıç tarihi olan teslim tarihinin saptanıp bundan sonra BK'nın 133. maddesinde tanımlanan zamanaşımını durduran yada kesen sebeplerin bulunup bulunmadığının araştırılıp zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi sonucuna göre işin esasının incelemesi gerekirken eksik ve yanılgılı hukuki değerlendirme ile zamanaşımı def'iinin reddi ile işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.