KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2016/1352 E., 2016/3588 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
517 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada, iş bedeli karşılığı verilen 82.500,00 + 200.000,00 + 200.000,00 + 200.000,00 +100.000,00 = 782.500,00 TL tutarındaki 5 adet çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 82.500,00 TL bedelli çekin 40.000,00 TL'lik kısmından dolayı borçlu bulunulmadığının tespitine, fazlaya ve diğer çeklere yönelik menfi tespit isteminin reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
Mahkemece, taraflar arasında imzalanan 06.09.2006 tarihli kesin hesap mutabakatı değerlendirilerek bu mutabakat uyarınca verilen 5 adet çekten dolayı davacının davalıya 782.500,00 TL borçlu olduğu kabul edilmiş, ancak borcun 40.000,00 TL'lik kısmı dava tarihinden önce ödenmiş olduğundan mükerrer tahsilata sebebiyet vermemek amacıyla dava kısmen kabul edilerek 82.500,00 TL bedelli çekin 40.000,00 TL'lik kısmı yönünden menfi tespite karar verilmiştir.
Menfi tespit kararı, davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle değil 782.500,00 TL'lik borcun 40.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden önce davacı tarafından davalıya ödenmiş olması nedeniyle verildiğinden davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğinden söz edilemez ve davalı harç, vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.
Bu nedenle mahkemece davanın kabul edilen kısmı üzerinden davacı yararına vekâlet ücreti verilmesi ve yargılama giderlerinin kazanılma kaybedilme oranına göre paylaştırılması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın değinilen yönlerden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2016/1352, K. 2016/3588, 21 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama