Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2016/1928 K.2017/1709

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat Nezat Zaloğlu geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı idare 22/04/2010 tarih 227552 sayılı yazıyla alacağı olan 108.479,10 TL'nin 10/05/2010 tarihine kadar ödenmesini iadeli taahhütlü mektupla talep etmiştir. Bu yazının gönderildiği iadeli taahhütlü postanın davalı yüklenici şirkete tebliğine dair bir belge bulunmamaktadır. Taraflar arasında düzenlenen 26/10/2010 tarihli sözleşmenin düzenlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 101. maddesine göre bir alacağa faiz uygulanabilmesi için borçlunun alacağın miktarını gösterir ihtarname ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda, fesih tarihi itibariyle temerrüt söz konusu olmadığı ya da alacağın kararlaştırılan kesin vadede ödenmemiş olması ve kesin vade bulunmadığından bu tarihin faiz başlangıcına esas alınması mümkün değildir.

Bu halde; mahkemece söz konusu yazının davalıya tebliğine dair belgelerin davacıya ibraz ettirilerek, verilen tarihten önce tebliğ edilmişse 10/05/2013 tarihinden; tebliğ daha sonra yapılmış ya da söz konusu yazı tebliğ edilmemişse, davadan önce temerrüt ihtari olmadığından, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıcının hatalı olarak tespiti doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.